Na vele verzoeken, hier issie dan! De post met het antwoord op de vraag:
Ja, allemaal heel mooi, Valerie, maarrr..wat DOE je daar nu eigenlijk?
Ja, wat doe ik hier eigenlijk? :P Een PhD in Cognitive Neuroscience/ cognitieve neurowetenschappen. En specifieker: ik werk, studeer, bestudeer, onderzoek het menselijk geheugen. En nog specifieker: our main man, de hippocampus. De hippocampus is het onderdeel van de hersenen dat van oudsher wordt geassocieerd met het opslaan van nieuwe herinneringen, voordat ze naar het lange-termijngeheugen gaan. Het is een onderdeel van het limbisch systeem - een hersensysteem te doen met emoties, simpel gezegd.

Dat roze is je limbisch systeem. Cerebellum is een ander woord voor de kleine hersenen, en de cerebrale cortex is waar alle de hogere cognitieve functies zitten (de hersenschors, van je grote hersenen).
En nog specifiekerer bestudeer ik: de rol van de hippocampus bij het ophalen van herinneringen én bij het nadenken over je persoonlijke toekomst. Het is namelijk aangetoond in eerder onderzoek dat de hippocampus niet alleen betrokken is bij het aanmaken van nieuwe herinneringen (zoals men dus eerder dacht), maar ook bij het inbeelden, verbeelden van je toekomst. (Hoe 'imagine' goed te vertalen.. de link van 'image' met 'beeld' suggereert werkwoorden met -beelden..maar toch lijkt het ergens te kort te schieten: to imagine lijkt 'groter'.)
Verder maakt de hippocampus deel uit van het episodic memory. Het episodic memory is het geheel van persoonlijke herinneringen, en is een 'tegenhanger' van het semantic memory, dat feitjes opslaat, zoals: 'Parijs is de hoofdstad van Frankrijk', maar niet dingen als 'die confit de canard in het Parijse cafe was erg lekker' - dat is het episodic memory. Het episodic memory en semantic memory vormen samen het declaratief geheugen (hier denken de meeste mensen aan bij 'geheugen'), en de 'tegenhanger' daarvan is het procedureel geheugen, dat onze aangeleerde vaardigheden onthoudt, zoals bijvoorbeeld fietsen.
M'n bureautje at the Lab (valt het algehele gebrek aan ramen u op? Nee? Neemt u dan aub nu notitie. Want aaaaaargh! Tis verskrikkelyk. :/)(Maaarrr, ik heb wel een plant! :D)
Het Grotere Verhaal
En wat is de achtergrond van dit onderzoek? Well, wederom recent onderzoek heeft aangetoond dat we dezelfde hersengebieden gebruiken wanneer we nadenken over ons verleden, en wanneer we nadenken over onze toekomst. Ergens is dat natuurlijk logisch, want we gebruiken onze eigen ervaringen om onze toekomst in te schatten. Maar wat vertelt ons dit over ons geheugen? ..Is ons geheugen wellicht voornamelijk(!) om na te denken over onze toekomst, ipv ons verleden?!
Een aantal dingen lijken dit te suggereren. Bijvoorbeeld: als ons geheugen er zou zijn om ons verleden zo goed mogelijk te onthouden, waarom onthouden we dan alleen fragmenten (ook aangetoond in een onderzoek), en geen grote lappen gebeurtenissen, als een videorecorder? Onderzoek heeft uitgewezen dat, elke keer als we herinneringen ophalen, we de verschillende fragmenten van zo'n herinnering ophalen, en de herinnering als het ware re-creëren (als zo'n politiescene op tv). Dit combineren van fragmenten lijkt een functie van de hippocampus (maar dat moet nog verder bewezen worden).
Door mij "Anatomieboom" gedubd, omdat de takken spieren lijken te laten zien (<- werkwoordscluster!! Zag je 'm? :D)
Nou, als we ons verleden zo goed mogelijk zouden willen onthouden, is dit een niet erg goede manier: elke keer als je de fragmenten hercombineert, zou je fouten kunnen maken, en je herinneringen iets kunnen veranderen! ..En dat is precies wat gebeurt. Het is zelfs zo dat we soms valse herinneringen hebben (herinneringen van dingen die ons helemaal niet overkomen zijn!). Ik ben hier op het moment over aan het lezen (in een boek van D. Schacter, de Harvard-supervisor van mijn supervisor ^^ - mijn grootsupervisor :P).
Oke, dus we onthouden ons verleden niet op de handigste manier..of toch wel? Wel als we ervanuit gaan dat we onze herinneringen gebruiken om na te denken over de toekomst! Want elke gebeurtenis/event dat ons zou kunnen overkomen in de toekomst is nooit compleet identiek aan iets wat ons eerder is gebeurd. Dus, als wij die fragmenten uit ons verleden flexibel kunnen hercombineren, kunnen we meer verschillende scenes bedenken, imaginen of ensceneren, en zijn we dus beter voorbereid op de toekomst! (En dat voordeel weegt dus -evolutionair gezien- op tegen eventuele 'foutjes' in je herinneringen)(..En die herinneringsfragmenten komen dus uit je.. juist! Episodic memory :P).
En waarom is dit interessant en relevant? (= waarom naar de andere kant van de wereld verhuizen om dit te onderzoeken? :P) Het lijkt erop dat mensen de enige soort zijn
Nou, dat was het in een notendop denk ik wel! De rol van de hippocampus bij het ophalen van herinneringen en nadenken over de toekomst - te gaaf!! :D
'Binnenkort' een verhaaltje over het experimentele werk dat ik doe! (That is, de hersenscanmachine! That is, de fMRI machine! That is, the functional magnetic resonance imaginging machine! ^^)
P.S. Al het onderzoek dat ik hier heb beschreven, heb ik niet zelf gedaan, maar over gelezen. De titel heeft mijn supervisor ooit verzonnen. ^^
opmerking 1: denk je zelf ook wel eens na over je persoonlijke toekomst? ;-P
BeantwoordenVerwijderenopmerking 2: je plant heeft dus ook geen raam.
opmerking 3: wie is toch die man op die afbeelding met die hersenen? Toch aardig dat hij zijn hersenen even geleend heeft ter illustratie hoe de hersens er uitzien van binnen.
De rest lees ik later!
Groetjes,
fulco
Hey Val, thnx for this blog....nu hoef ik niets meer uit te leggen, just a link will do :D
BeantwoordenVerwijdereninteressant verhaal, Val!
BeantwoordenVerwijderenOoggetuigenverslagen (mooi lang woord) zijn ook berucht om hun eventuele onbetrouwbaarheid. Ik ben geen ekspert op dit gebied, dus ik formuleer voorzichtig.
Die labgang is een prima locatie voor een horrorfilm, dunkt me.
Zeg, ik was aan het nadenken over je plant (wat doe je met je tijd, Thom?). Hoe doet hij dat dan in het weekend? Want naast puzzelen, lezen en lange strandwandelingen maken heeft hij toch ook fotosynthese als hobby? In het weekend fotosynthetiseert hij toch ook vrolijk door?
@Fulco-Thoms: Nadenken over mn toekomst?! Bende gek.. De toekomst komt vanzelf, toch? ;)
BeantwoordenVerwijderen@Ingrid: Yuh, met plaatjes! ^^ (+KUCHluiKUCH ;P)
@Tuin-Thoms: Yeah I feel for my plant too :( Helaas (voor de plant) is het de enige soort plant die kan overleven in onze kamers (die nl een stuk kouder zijn dan buiten - ik draag nog steeds een trui binnen!), en zonder zon, dus.. Maar poor plantie.
In het weekend logt ie vast in onder mijn naam (hij moet mijn wachtwoord vast al vaak gezien hebben) en bezoekt ie plantensites, denk ik dan! :O
hahahahah!!
BeantwoordenVerwijderenOk, enigszins beschaamd, maar NU snap ik dus echt wat je aan t doen bent daar ("Oooooh, dat is Valerie dus aan het onderzoeken...*belletje rinkelt*). Maar dat is machtig mooi onderwerp Val!
BeantwoordenVerwijderenIdd, wat Thom ook zegt (hi Thom, btw :)), ooggetuigenverslagen zijn vaak niet accuraat; Oprah Winfrey godbetert, ging dat uittesten in haar eigen show, met een groep mensen die in een rij stonden en een tasjesdief voorbij zagen rennen. NIEMAND gaf een juiste descriptie, ook huidskleur was vaak ook verkeerd opgegeven (!!) (fijn!). En over foutieve herinneringen; in de US zijn er in de jaren 90 heel veel rechtzaken geweest (dr zijn ook wat docu's over te vinden, ik heb ze op Canvas gezien) met "slachtoffers", kinderen, die in feite seksueel misbruik zijn aangepraat, (inspelend op hun "herinneringen") omdat er een vermeende dader was in hun buurt. Best wel gruwelijk.
Maar is het eigenlijk dan ook niet oncreatief van ons mensen dat we herinneringen gebruiken om onze toekomst voor te stellen? Ik bedoel, ja, we kunnen natuurlijk nergens anders uit putten (doh)...of is het zo dat we onze herinneringen dan echt in een maalmolen gooien en er een hele nieuwe collage uit knippen / plakken?
x Lauranne die nu echt tijd heeft je blog goed en wel te le-zen :)