Howdy!
Een typisch uitzicht tijdens de tocht.. wooooooohaaaaaaa!!!!Gisteren ben ik teruggekomen van een vijfdaagse hike in het Abel Tasman National Park, dichtbij
Nelson, op het Zuidereiland. Hiken of bush-walking wordt in Nieuw-Zeeland
tramping genoemd, and it was pretty cool!! :D We droegen alles zelf: tent, matje, slaapzak, kleding, al het voedsel(!)(scheelde vijf kilo, bleek achteraf)(ik had speciaal hikers food gekocht, namelijk 'dehydrated meals', die maar 100gr ofzo wegen, en waar je kokend water aan moet toevoegen en dan heb je opeens een maaltijd..vaaaag. Wat fotootjes zul je later zien). Ik had in het begin een 15-kilo rugzak die ik dus vijf dagen heb rondgesjouwd totdat 'ie 10 kilo was (laatste dag, weer op het vliegveld gewogen).
Vlnr: Valerie Wong, Francis, Valerie, Euan en Victoria (Carolyn heeft de foto genomen)Ik was er met vijf anderen: Carolyn (van de uni ook), haar broer Francis, zijn vriendin Valerie Wong (serieus!! :P Twee Valerie's ^^), Victoria en haar vriend Euan. We hebben in vijf dagen ongeveer 45 kilometer gelopen (maar wel over heuvels en bergen, en over het strand, ook als het vloed begon te worden, dus zonder schoenen, tot je knieen in het water met je rugzakkie), waarvan de helft in de eerste twee dagen. Dat was zwaaar. En zoals eerder gezegd was het alweer bijna 10 jaar geleden dat ik voor het laatst zo heb gehiket, maar het ging prima! :D (Kort verslag volgt nu, later nog een link naar
meer foto's in een set of Flickr).
..En een typisch pad. Hier loopt Victoria voor mij.Geen blaren of erge ongevallen - op een allergische reactie op een wespensteek na :s Hier in NZ ben ik allergisch voor muggenbeten (ik heb het geprobeerd te ontkennen, maar ze zwellen op van jewelste, zelfs als ik niet krab) en blijkbaar dus ook voor wespenbeten. Een wesp kwam vast te zitten tussen mijn sok en schoen en stak mij toen :-( Booo. Deed pijn, en ik heb toen gauw 't beestje eruitgewipt, maar het kwaad was geschied. Ik ben toen maar gewoon doorgelopen (met de schoen tegen de bult beukend), want we waren bovenop een berg bij een richel, en konden daar niet stoppen met de hele groep.. en ik had -op de pijn bij mijn enkel- niet ergens last van. Eenmaal bij de eerstvolgende camping ground ging ik zitten, met mn enkel omhoog en Euan vond wat ijs(?!) op de grond bij onze picnicplek (er bleken ijsmachine's op de camping te zijn - kun je hier btw ook bij alle benzinestations kopen.. Kiwi's zijn echte kampeerders!), dus ik had wat ijs op mn enkel.
Het Abel Tasman Park staat bekend om z'n prachtige stranden :DOpeens krijg ik megajeuk in mijn nek en begin verwoest te krabben, denkende dat de sandflies me te pakken hadden gekregen (sandflies zijn een soort van kleine zwarte vliegjes, onschuldiglijkend en al, maar geven bijten die vele malen irritanter zijn dan muggenbeten). Ik draai me om en opeens vragen mijn medehikers me bezorgd of ik te lang in de zon heb gezeten, of ik verbrand ben, of ik me wel goed voel..... en opeens zien ze allemaal bulten ('hives') op mijn kin, in mijn nek (waar ik krabde dus) en mijn oogleden zwellen op als een gek :s Later verschijnen ook nog bulten op mijn onderbenen en ellebogen en voel ik me niet bijzonder gezellig. Allergische reactie dus. :s Naja, daar nog even gezeten, rustig aan gedaan, maar eigenlijk werd ik daar alleen maar gek van (want ik concentreerde me dus alleen maar op mijn misery :p :s), dus ik stelde voor om door te lopen, en gelukkig nam na een uurtje ofzo alle symptomen langzamerhand af en ging het wel weer.. Maar echt he! Was nog best scary, ik heb nog nooit van mijn leven een allergische reactie gehad, voor zover ik weet.. (trouwens, nu ik erover nadenk, mijn muggenbulten in Sicilie waren ook altijd veel groter dan je zou verwachten..). Ik ga ervanuit dat ik aan de beesjes hier moet wennen, en dat het vanzelf beter gaat. :-)
Voorbeeldje van de typische NZ bush die je hier vindt.. zijn varenpalmen niet supermooi?Maar dat was het enige nadeeltje dus. Voor de rest was het echt _geweldig_. De natuur was zo mooi.. Echt, serieus. Check de foto's zelf ook maar. :)
Zo was er bijv. heel bijzonder zeekraal, met allerlei verschillende kleuren, varierend van roze tot groen tot bruin tot paars..Aan het einde van onze tocht waren we dus ongeveer 45km diep in het park, en namen de watertaxi terug naar het begin (een soort speedbootachtig ding). De boot ging langs een van de onbewoonde rotseilanden daar, die -dus wel- bewoond werd door een zeehondenkolonie:
Zeehondjes!! Check ook de kleintjes links ^^ (de ouderen luieren toch alleen maar op de rotsen :P). Helaas kon ik niet meer foto's maken omdat mn kaart vol was. D'oh. >_< Daarna namen we de bus terug naar Nelson en hadden drie uur de tijd voordat we naar het vliegveld moesten (die op 15min buiten de stad lag), dus we gingen naar de pub voor een fatsoenlijke maaltijd (eindelijk weer!) en.................natuurlijk een Helder Superverkoelend Superverfrissend Biertje (OMG! :D). Valhalla I say!! :D:D
Normaal eet ik geen 'burgers', maar dit was een huisgemaakte, met kip, bacon, avocado(!), sla en tomaat.. yuuuuuuuum! Frietjes heb ik laten liggen natuurlijk, tot de ontzetting van de anderen hehehe. ;P'Conclusion'Yep, het was echt een geweldige hike, of 'tramp' dus. Ik heb ook nog een setje van de beste foto's gemaakt waar je doorheen kan klikken als je wil, met wat beschrijvingen erbij. Klik op de link hier beneden, en je begint bij de eerste foto (vanaf daar kan je gewoon op de eerste thumbnail of klein plaatje klikken, en dan in het menu rechts van de foto die dan verschijnt, bij browse, op de volgende foto klikken). Hier is de set:
Abel Tassie Tramp (<- MEER FOTO'S!).
WOHA! Mijn eerste tramping trip in Nieuw-Zeeland!! :D :D En het was gaaaaaaaf!!! I'm gonna be in the woods whenever I can now, you betcha I will!!! :D:D Back to the primitive! ;p
P.S. Door de een-uur-verzetten-activiteiten verschelen we (NL & NZ) nu nog maar 10 uur!! Woohooo ^___^
Posts
