Boston conversations

De afgelopen week liep ik vaak vanaf het metrostation door Harvard Yard (zo heet het gedeelte van de campus met veel groen) naar huis. Een dag was daar een klein marktje, en ik maakte een praatje met de jongen bij het chocoladespecialiteitenkraampje:

Guy: "Hi! Can I offer you some stone-ground Mexican chocolate?"
Val: "But of course you can!" *takes little piece*
*lots of chitchat follows*, and I ask the guy how the chocolate is made etc.
Guy: "(Blabla)..it's European-style chocolate!"
Val: "Really?" (en denk bij mezelf, nooit eerder zulke chocolade op, but whatever - het was een soort van korrelige chocolade met kleine suikerstukjes, niet geweldig eigenlijk)
Val: "Is that better than the American style?" (obvious question, I was provoking him)
Guy: "Yeah basically the American style tries to imitate the European style.."
Val: *interrupts* "Isn't that always the case? Hahaha!"
Guy: "Ehh.. yeah, ha ha. Ha."

I'm such an ancient colonialist. :P

Verder heb ik mensen de volgende dingen nog horen zeggen in Boston:

In de Institute voor Contemporary Art:

"I think that artwork represented the messiness of life or something.."

In de metro naar het Fine Arts Museum:

"See that building there? That's where my friend lives. They have a HUGE staircase, it's AWESOME."

In andere metro (op weg naar de cursus):

"The shoes in Europe are so much nicer! They are, like, made of.. leather!"

Minder leuke quote, tijdens een metrotrip in een overvolle metro..'trein'?

Ik sta ingepakt tussen mensen in de warme metrotrein, en nadat al vier mensen teveel zichzelf erbij gepropt hebben, komt er nog een onaangenaam-uitziende man met onverzorgde baard (belangrijk detail) aanlopen, en zegt met een nep-aardige en half-dwingende stem:

"Oh c'mon, we can make this fit!"

Ik negeer hem en ga met mn rug naar hem staan. Irritante vent. We rijden door naar het volgende station en de deuren gaan openen, en hetzelfde proces van mensen-proppen gaat z'n gang. Dan, net voordat de deuren sluiten, komt er een lange, donkere man aanlopen, en meteen snauwt Baardmans:

"I'd like to see you try!"

En de donkere man draait om en loopt naar een andere deur. En Baardmans gebruikt dit moment meteen om te zeggen "That's right!" en kijkt om zich heen voor support van andere mensen maar dat krijgt hij natuurlijk niet. Ik wil hem uit de deur duwen net voordat de deuren sluiten, of hem eraan herinneren hoe hij zichzelf bovenop alle andere mensen gepropt heeft, maar ik doe het niet.

Het doet me een beetje aan de immigratieprocessen hier in Amerika denken.. al die mensen die het er allemaal over hebben dat teveel immigratie niet goed is voor Amerika, en dat Amerika voor de Amerikanen is, en dan wil ik hen eraan herinneren dat ze dat zelf een 'mere' 400 jaar geleden zelf hebben gedaan, en dat included het uitmoorden van de native people..