Hand verbrand!

Hi all, ik heb eergisteren mijn hand verbrand. :S Ik had een mok thee gemaakt, en zette de mok neer en dacht dat ik mijn hand uit het oor van de mok had gehaald, maar dat was niet zo, dus de mok kwam met mij mee.. Het water (net van de kook af) goot over mijn linkerhand en ik greep de hand met mijn rechterhand in een soort van shockreactie, waardoor ik het vel gedeeltelijk van mijn hand afstroopte. Ja, goor. Ik zal de eerste foto ook maar niet uploaden. Daarna meteen onder stromend koud water natuurlijk ('eerst water, de rest komt later!' De slogan heeft gewerkt!).

Toen het health centre van de universiteit bellen - ik probeerde de nurse te bereiken, maar werd telkens doorgeschakeld naar het antwoordapparaat. Na drie keer proberen maar de receptie geprobeerd. Na vijf minuten(!) in de wacht te hebben gezeten, heb ik maar opgehangen en Wayne gebeld. In paniek. Want MAN deed het pijn!!! Wayne was erg geschrokken en zei dat ik naar accidents & emergency (A&E) moest en dat hij me wel thuis kwam ophalen (zijn werk, op het museum, is gelukkig maar op 7 minuten lopen afstand :)). Ondertussen belde ik nog een of andere 'health line' (gevonden online) en na drie keer doorverbonden te zijn werd mij ook verteld dat ik naar A&E moest.

Toen Wayne thuiskwam, hebben we mijn wond in gladwrap gewikkeld (plastic folie waar je voedsel normaal in verpakt), zodat de open wond niet geinfecteerd kon worden, en begonnen naar het ziekenhuis te lopen. Het is ongeveer 20-25 minuten lopen van hier? Wayne liep mee tot het museum en de rest liep ik alleen. Alleen werd de pijn steeds erger omdat mijn wond dus niet meer gekoeld werd onder de kraan, en tegen de tijd dat ik bij het ziekenhuis was, was ik in tranen, zoveel pijn deed het.

Nagoed, ik mocht daar vrij snel naar een apart kamertje waar ik mijn hand weer onder de kraan kon houden (in plastic folie verpakt en al), terwijl ik wachtte op hulp van een dokter. Nou, zo heb ik dus vijf(!!) uur in dat kamertje doorgebracht, alhoewel mijn hand niet meer on de kraan hoefte de laatste twee uur. Serieus, wat een pijn zeg! En in je eentje in een TL-verlicht kamertje zitten vijf uur, wachtend op dokters die niet komen, en met een steeds lagere bloedsuikerspiegel (ook altijd vervelend bij mij), was niet geweldig..

..Maar toen ik uiteindelijk geholpen werd, ging het het goed! Vooral de verpleegster die op het einde het verband aanbracht was erg aardig, en vooral gewoon lekker relaxt, en dat maakte veel goed. "So I shouldn't drink since I just took some codeine?" "Well if I was you I would have a glass of red wine before I go to bed *winkwink* but you have to be careful, yes." Thuis had Wayne het avondeten gemaakt, dus ik kon meteen aanschuiven (dit was rond negen uur 's avonds :S).

Pffffff. Ben mijn hele dinsdag eraan kwijtgeraakt (en ik had nog maar 1.5 week voor de thesis), en het deed megaveel pijn, maar gelukkig doet het nu al veel minder pijn, en is er goed voor gezorgd. Zo meteen komt er ook nog een verpleegster hier thuis langs om het verband te verwisselen (moet losgeweekt worden, blijkbaar). Bovendien, als het goed is, zou er geen groot blijvend litteken moeten komen! Maar ik raad het niet aan. Jeez!